Ciecierzyca, soczewica, soja - gazetka

Ciecierzyca – zamiennik mięsa

Ciecierzyca jest jedną z roślin strączkowych. Jest uprawiana i spożywana na całym świecie, zwłaszcza w krajach afro-azjatyckich.

Jest dobrym źródłem białka i węglowodanów, aminokwasów zawierających siarkę oraz błonnika (zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jelita grubego). Wspomaga trawienie oraz obniża poziom glukozy we krwi, przydatne w leczeniu cukrzycy. Zawarte w niej nienasycone kwasy tłuszczowe, takie jak kwas linolowy i kwas oleinowy poprawiają gospodarkę lipidową, korzystnie wpływają na śledzionę, trzustkę i żołądek.

Ciecierzyca jest dobrym źródłem ważnych witamin takich jak ryboflawina, niacyna, tiamina, kwas foliowy oraz wapnia, magnezu, fosforu, potasu i żelaza. Liczne witaminy dobrze wpływają na stan naszej skóry, włosów i paznokci. Ponadto makro i mikroelementy podnoszą odporność organizmu.

Ciecierzyca ma kilka potencjalnych korzyści dla zdrowia, może mieć pozytywny wpływ na niektóre z najważniejszych chorób człowieka, takich jak choroby serca, cukrzycy typu 2, choroby układu pokarmowego i niektórych nowotworów.


SOCZEWICA

Soczewica

Soczewica jest kuzynką fasoli, obydwie należą do rodziny strączkowych.

Nazwa wywodzi się z łacińskiego słowa lens oznaczającego soczewkę. Rozmiar i wygląd soczewicy zależy od odmiany. Skórka pokrywająca może być lekko pstrokata lub pokryta drobnymi plamkami, a gama kolorów waha się od czerwonawo−brązowego przez brązowy po zielony, a także czerwonego lub żółtego.

Przygotowanie soczewicy jest bardzo proste. Należy ją przebrać, usunąć ewentualne zanieczyszczenia, następnie opłukać i gotować od 15 do 20 minut. Nie ma potrzeby moczyć soczewicy. Nie należy również dodawać soli w czasie gotowania gdyż skórka pokrywająca nasiona może nie zmięknąć.

W starożytnej kuchni greckiej i rzymskiej uchodziła za potrawę ubogich. W kuchni żydowskiej przygotowywana z pszenicą służyła za danie pokutne. W Polsce niegdyś używana jako roślina pastewna na długo została zapomniana. Dziś jest ulubienicą wegetarian, w których diecie z powodzeniem zastępuje mięso. Zawiera dużo białka, dlatego poleca się ją osobom niejedzącym mięsa, sportowcom i pracownikom fizycznym.

Soja – ważny element zdrowego trybu życia

Mięso z pól w Japonii, żółty klejnot w Chinach lub Królowa wszystkich roślin. Tak w poszczególnych regionach świata zwykło się nazywać soję. Ta niezwykła roślina łączy w sobie wartości odżywcze mięs z bogactwem mikro i makroelementów roślin.

Jednym z jej bogactw są białka. Suche ziarna soi zawierają ich aż 34%. Tłuszcze w soi to ok. 18% z czego połowa to nienasycone kwasy tłuszczowe, które zapobiegają miażdżycy naczyń krwionośnych.

Istotnym składnikiem soi jest błonnik potrzebny dla dobrego trawienia. Zapobiega on zaparciom, obniża poziom cholesterolu, przeciwdziała powstawaniu nowotworów. Zawiera również potas (niezbędny do prawidłowej pracy serca), wapń (zapobiegający osteoporozie), fosfor (istotny dla utrzymania w dobrym stanie zębów i kości), magnez (ważny dla systemu nerwowego), żelazo, mangan, cynk, miedź i inne.

Pierwsi wykorzystywali ją Chińczycy (ok. 1100 roku p.n.e). W Japonii ziarna soi pojawiły się dopiero na początku naszej ery, a do Europy dotarły w XVI w.

W Chinach, Japonii i Korei soja jest nazywana świętą rośliną i zajmuje szczególne miejsce w kuchni narodowej tych krajów. W Europie i Stanach Zjednoczonych początkowo wykorzystywano ją do produkcji pasz zwierzęcych i oleju jadalnego. Dopiero w latach 60. na skutek zwiększonego zapotrzebowania na nowe, wartościowe źródła białek rozpoczęto produkcję mąki sojowej, grysiku, kaszy oraz koncentratów białka sojowego.

Wartość energetyczna - soja

Ziarna soi są bardziej kaloryczne od ziaren grochu czy fasoli. Jej dość wysoka kaloryczność wynika z dużej zawartości tłuszczu (do 20%). Kaloryczność produktów sojowych zależy w dużym stopniu od receptury ich przygotowania i dodanych składników. Pamiętajmy również, że ich kaloryczność należałoby właściwie porównywać z kalorycznością produktów mięsnych, które często zastępują soję w jadłospisie. W tym porównaniu soja zyskuje, zwłaszcza jeżeli przeciwstawimy ją wieprzowinie czy tłustej wołowinie.

Soja dostarcza również witamin i składników mineralnych. Spośród witamin na uwagę zasługuje dość duża zawartość witamin z grupy B (witamina B1, B2, B6).

Porcja soi jest również doskonałym źródłem potasu, żelaza, wapnia, magnezu i fosforu.


Soja w zapobieganiu schorzeniom układu krążenia

W/g badań soja może być jednym z wielu czynników zmniejszających ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe i miażdżycę. Jest pomocna w obniżaniu poziomu "złego" cholesterolu. Ochronnie na serce mogą również wpływać izoflawony, które prawdopodobnie działają jako przeciwutleniacze. Te związki są być może również odpowiedzialne za działanie przeciwnowotworowe soi.

Soja jest bogatym źródłem białka, które z powodzeniem może zastępować mięso. Można też znaleźć nienasycone kwasy tłuszczowe, wiele minerałów: potas, żelazo, wapń, fosfor, magnez oraz tak istotne dla poprawnego funkcjonowania gospodarki węglowodanowej, witamin z grupy B. W soi obecnych jest również wiele substancji przeciwutleniających, a także fitoestrogeny.

 

 

xxx, 20 kwietnia 2013

Mały Książe na Facebooku!

Sukcesy naszych absolwentów