"Integracja od przedszkola" 2010/11

"Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starośc trąci"

Ogromnie ważne jest kształtowanie prawidłowej postawy wobec osób niepełnosprawnych od wczesnego dzieciństwa. Małe dzieci wolne są od uprzedzeń, przesądów, które istnieją w mentalności wielu dorosłych. Fałszywa informacja na temat niepełnosprawności lub jej brak uprzedza, a niepewność skazuje często osoby sprawne inaczej i ich rodziny na izolację. Dlatego koniecznością jest wspólne życie już od dzieciństwa.

Początkiem poszukiwania swojego miejsca w społeczeństwie przez dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych jest ich wspólne przebywanie z dziećmi w normie rozwojowej na etapie kształcenia przedszkolnego. Podkreślić należy tutaj znaczenie kontaktów interpersonalnych i naukę zachowań społecznych, jakie daje dzieciom wychowanie w środowisku rówieśników.

Dorośli powinni mieć świadomość tego, że najłatwiej jest kształtować prawidłowe stosunki między dziećmi, jeśli przebywają one razem od wczesnych faz rozwojowych. Wzory zachowań wyniesione z przedszkola mogą stać się w dorosłym życiu standardem i przyczynić się do zmiany postaw społecznych wobec osób niepełnosprawnych, a efekty uzyskane na etapie integracji przedszkolnej mogą warunkować późniejsze funkcjonowanie dzieci z deficytami rozwojowymi w społeczeństwie.

Iintegracja – łać.integrare - scalić.
  • Wyraża się we wzajemnym stosunku pełnosprawnych do niepełnosprawnych. Osoby niepełnosprawne mają takie same prawa jak każdy inny człowiek, chociaż mają wiele problemów natury technicznej, komunikacyjnej i wiele innych.

 

Projekt „Integracja od Przedszkola” ma na celu

  • kształtowanie postawy akceptacji wobec osób niepełnosprawnych, wśród dzieci w wieku przedszkolnym.

  • Budowanie od najmlodszych lat przyjazneo klimatu integracji osób niepełnosprawnych, aby dzieci nauczyły się tolerować inne dzieci, różniące się od tych zdrowych – wyladem, zachowaniem czy sposobem odżywiania.

 

Edukacja przedszkolaków poprzez takie wartości jak: tolerancja, wyrozumiałość, szacunek do innych (szczególnie tych słabzych), ma uswiadomić wzystkim, że niepełnosprawni odgrywają ważną rolę w społeczeństwie, a niejednokrotnie są bardziej aktywni niż osoby w pełni zdrowe. Chcemy pokazać, że osoby z niepełnosprawnością są dokładnie takimi samymi lidźmi, jak wszsyscy inni.

Cle projektu:

  • jak najwcześniejsze kształtowanie postawy akceptacji wobec osób niepełnosprawnych wśród dzieci

  • Budowanie przyjaznego klimatu integracji osób niepełnosprawnych z pełnosprawnymi od najmłodszych lat

  • Nauka tolerancji wobec osób różniących się od nas między innymi ze względu na niepełnosprawność (wygląd, zachowanie)

  • kształtowanie postawy empatii wobec osób niepełnosprawnych

  • Przełamanie stereotypu soby niepełnosprawnej jako niezaradnej, potrzebującej pomocy, opieki

  • Przedstawienie osób nepełnosprawnych jako pełnowartościowych ludzi – kolegów, przyjaciół, sąsiadów, którzy mogą wnieść w nasze życie wiele różnorodnych wartości.

Korzyści

dziecko zdrowe – pełnosprawne

  • uczy się opiekuńczości, współżycia, tolerancji, otwartości na innych, samodzielności;

  • właściwie rozwija pozytywne postawy;

  • korzysta w placówce z pomocy specjalistów;

  • jest bardziej uspołecznione;

  • przedszkole stwarza możliwość indywidualnego podejścia do każdego dziecka ( mało liczebne grupy ) oraz indywidualnego rozwijania zdolności;

  • dziecko zdrowe ma kontakt z dziećmi o różnych rodzajach niepełnosprawności.

osoba niepełnosprawna:

  • rozwija samodzielność i nabywa umiejętności społeczne;

  • uczy się przez obserwację dzieci zdrowych;

  • ma większą motywację do nauki, samodzielności;

  • jest bardziej komunikatywna (chętniej nawiązuje kontakty z innymi);

  • staje się powoli sprawniejsza intelektualnie i fizycznie;

  • dziecko niepełnosprawne ma możliwość przebywania w naturalnym środowisku (nie jest izolowane).

 

 

„Każdy ma prawo do szczęścia i swego miejsca w społeczeństwie”

  • prof. Maria Grzegorzewska

  • W integracji dzieci zdrowe i osoby niepełnosprawne poprzez wspólne zabawy, zajęcia, imprezy i wycieczki uczą się w sposób naturalny oraz spontaniczny wzajemnej tolerancji, wyrozumiałości, szacunku, troski, odpowiedzialności, wsparcia, empatii. W ten sposób wychowankowie nabywają umiejętności społecznych, pełniej, wszechstronniej rozwijają swoją osobowość.

  • Dziecko wychowujące się z osobami niepełnosprawnymi jest osobą wrażliwą na potrzeby innych ludzi, mniej egocentryczną, pozbawioną egoizmu, nastawioną także na „dawanie”, a nie tylko „branie”. Wychowanek niepełnosprawny funkcjonując wśród dzieci zdrowych jest bardziej samodzielny, uczy się przez obserwację, lepiej się komunikuje, wykazuje większą sprawność fizyczną oraz intelektualną.

    REALIZACJA PROJEKTU

    Pierwszym etapem był udział nauczycielek Joanny Pietruszewskiej oraz Anny Maciej w warsztatach organizowanych przez Stowarzyszenie Dolnośląski Instytut Doradczy we Wrocławiu oraz Dolnośląskie Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Wałbrzychu, których celem jest kształtowanie postawy akceptacji wobec osób niepełnosprawnych, wśród dzieci w wieku przedszkolnym. Zadaniem uczestników była wymiana doświadczeń oraz wspólne wypracowanie form i metod wprowadzania dzieci w swiat niepełnosprawności w szerokim tego słowa znaczeniu.

  • Wmaju 2011 r powstała gazetka dla rodziców i dzieci, mająca na celu wyjaśnienie pojęcia niepełnosprawności, uświadomienie istnienie problemu niepełnosprawności w świecie dzieci, zapoznanie z rodzajami i przyczynami niepełnosprawności oraz planowanymi działaniami.

    Pierwsze zajęcia miały na celu przybliżenie dzieciom rodzajów niepełnosprawnosci w oparciu o książkę „Tajemnicza wyspa Marabu”, która opowiada o dązeniu do odnalezienia skarbu przez dzeci sprawne i sprawne inaczej. Morał książki mówi o osiągnięciu sukcesów dzięki współpracy między dziećmi.

    Następnie dzieci wyruszyły ulicami miasta by obserwując otaczający świat wyszukać miejsca uprzywilejowane - przejścia dla pieszych z sygnalizacją świetlną, wjazdy do budynków (udogodnienia architektoniczne) oraz "koperty" dla parkujących. Zwróciły także uwagę na oznakowania mijanych samochodów oraz osoby poruszające się o kulach czy też na wózkach inwalidzkich.

    Aby wczuć się w sytuację osób z niepełnosprawnością dzieci podczas zajęć poznały prace plastyczne osób malujących ustami a także same próbowały malować stopami lub ustami, budować z klocków, tworzyć kompozycje. I choć zadanie okazało się dośc trudne to jednak sprawiło dziecim dużo radosci.

    16 maja 2011 r dzieci z grup starszych wybrały się do Domu Pomocy Społecznej w Ostrowinie, gdzie wspólnie z mieszkańcami – osobami niepełnosprawnymi – uczestniczyły w różnego rodzaju zajęciach i zabawach a na zakończene wszyscy razem tańczyli w rytm muzyki dyskotekowe. Celem wycieczki było uważliwienie dzieci na obecność osób odmiennych jednak z takimi samymi potrzenbami akceptacji i zrozumienia

    Szczególnym wydarzeniem dla przedszkolaków był udział na VII Pikniku Integracyjnym, zorganizowanym przy sycowskiej filii Warsztatu Terapii Zajęciowej "Caritas" Archidiecezji Wrocławskiej w Dobroszycach., jak również w Koncercie Charytatywnym mającycm na celu zebranie funduszy na leczenie Arka ługowskiego, chłopca borykającego się z chorobą nowotworową.

     

    W ciągu całego roku szkolnego odbywały się spotkania z pacjentami oddziału paliatywnego w sycowskim szpitalu, między innmi z okazji świąt czy uroczystości. Celem spotkań było uwrażliwianie najmłodszych na potrzeby starszych, dzielenie się radością z okazji świąt, a także przygotowanie i wręczenie upominków.

      PRZYKŁADY WYKORZYSTANYCH ZABAW

    • „Szwedzki stół dla zwierząt” - uswiadomienie dzieciom istnienia alergii pokarmowych oraz specyficznych sposobów odżywiania, niezbędnych do prawidłowego funkcjinowania osoby niepełnosprawnej

    • Co trzymasz w ręku – rozpoznawanie za pomocą zysłu dotyku, smaku czy węchu przedmiotu, owpcu i tp. Uświadomienie istnienia innych zmysłów oraz ich roli w zyciu osoby niewidomej

    • Kto cię woła – zwrócenie uwagi na funkcjonowanie osoby nie(do)słyszącej w srodowisku, oraz udogodneń jakie stworzyła technika (aparaty słuchowe)

    • Kalambury – zagadki ruchowe – uswiadomienie istnienia osób niemówiących oraz możliwości porozumiewania się z innymi (gesty, język migowy, pismo Braille'a, mimika)

    • Porządki – zabawy ruchowe – porządkowanie zabawek z uzyciem stóp. Zwrócenie uwagi na problemy osób bez rąk czy nóg.

    Integracja to proces obustronny, każdy od każdego czegoś się uczy, każdy musi znaleźć swoje miejsce w grupie. Wspólne przebywanie pozwala uwrażliwiać i modelować zachowanie dzieci zdrowych, tak by były one zdolne do niesienia pomocy i do traktowania dzieci niepełnosprawnych jako partnerów. Grupa integracyjna daje dzieciom naturalną okazję do nauki właściwego stosunku wobec niepełnosprawnych kolegów, pozytywnych postaw, niesienia im pomocy na miarę swoich możliwości. Kontakty z nimi uczą tolerancji, otwartości i wrażliwości, głębokiej i trwałej akceptacji dla trudności innych ludzi, szacunku dla chorych, rezygnowania z postawy egoistycznej na korzyść dostrzegania potrzeb drugiego człowieka. Integracja daje okazje szerszego spojrzenia na otaczający świat, w którym spotykamy różnych ludzi.

    A. Bajsarowicz, 26 czerwca 2011

    Mały Książe na Facebooku!

    Sukcesy naszych absolwentów